سکوتت را می پرستم
وقتی حرف نمیزنی سکوتت میشه بغض تو گلوم و فشارم میده تو هم
وقتی سکوت را اتنخاب میکنی احترام را نمی فهمم ... حرف ها رو نمی فهمم ... مفهوم ها ... رنگ ها ... شکل ها هیچ کدام را نمی فهمم ... فقط و فقط و فقط فریاد بی صدایی رو میشنوم که انگار در یک وجب جا گلو حبسش کرده ای.
میگن سکوت سزشار از ناگفته هاست .... از کلمات نگفته ... حرکات نکرده و اعتراف به عشق های نهان ...
به احترام عشق سکوت میکنم و میدانم که میدانی چقدر ...
پ.ن: شروعت رو به فال نیک میگیرم ...
+ چهارشنبه چهاردهم تیر 1385
| عمو شبلی
|